تابستان دیگری در راه است، فصل زیبایی که شادابی و زندگی را با گرما و امید گره می زند. آسمان شعله گرما خود را بالاتر میبرد تا انسان زمین از گرما و شنا و میوه های رنگی مست شود. راستش من تمام فصل ها را دوست اما تابستون برای من یه چیز دیگر است. نمی دانم شاید بخاطر سرما و زمستان های طولانی این جاست یا یادآور خاطرات فراوانی است که در دوران کودکیم همراه خانواده داشتم. پدرم یه پیکان ۴۹ داشت که هر تابستون ما را با آن به سفر میبرد. یادش بخیر چقدر خوش می گذشت. به خرداد که نزدیک می شدم مثل زندانی ها که روزها را خط می زنند تا زمان آزادی شان فرا برسد، من هم درس و مدرسه را خط می زدم تا تابستان را در فراغت به آغوش به کشم.
... اما این سال ها ، سال های بد، تابستان بوی خوش و طروات ندارد. گرما همان گرما است تازه خشک و سوزنده تر هم شده است. اما گرمای استبداد و زورگویی تابستان را در خود ذوب کرده است. شور و طروات فصل تابستان که باید با عاشقی و دلبستگی دختران و پسران جوان همراه باشد در نگاه ماموران غم و راهزانان شادی اسیر است. تابستان فصل کوتاه پوشیدن و شیطتنت بازی جوان ها است . اما زنان و دختران اسیر سرزمین ما در زیر گرمای طاغت فرسا باید پوشش اسلامی داشته باشند و این پوشش تحمیلی و بی شر مانه نه تنها توهین به زن است،بلکه شادابی و طراوت را هم نابود می کند.
