صحنه ای را در این خیابان مشاهده کردم که دیدم بد نیست آن را برای شما هم تعریف کنم. تعدادی دختر و پسر جوان نروژی و خارجی که در میان آنها چند ایرانی هم دیده می شد تابلویی در دست داشتند که روی آن نوشته بود اعدام ممنوع. هیچ انسانی نباید اعدام شود. از این حرکت گرم و خوشحال شدم و سراغ یکی از آنها رفتم. یک دختر جوان ایرانی بود که در این هوای سرد، با شادی و دنیایی از امید جلوی مردم را می گرفت و از آنها می خواست در اعتراض به مجازات اعدام در جهان با آنها همکاری کنند.
من هم به سهم خودم از اقدام آنها تشکر کردم و از آمار بالای اعدام ، بخصوص اعدام کودکان در ایران صحبت کردم. اشک شوق و امید گو نه ام را خیس کرده بود. ای کاش تمام مردم جهان مثل این جوانان علیه حکم اعدام به خیابان می آمدنند و فریاد می زدنند، اعدام ممنوع. دلم می خواهد و آرزوی بزرگم این است که ایرانی ها هم صدا، هر کچا که هستد علیه این مجازات بیرحمامه و ضد انسانی در ایران تحت نظام خشن و سرکوبگر جمهوری اسلامی اعتراض کنند.
به امید روزی که هیچ انسانی در هیچ کجای جهان اعدام نشود.اعدام ممنوع
